خانه وبلاگ
آرشیو وبلاگ
درباره :
پروفایل
ایمیل مدیر وبلاگ
اسفند ۸۸
فروردین ۸٧
آبان ۸٤
مهر ۸٤
شهریور ۸٤
تیر ۸٤
خرداد ۸٤
اردیبهشت ۸٤
فروردین ۸٤
اسفند ۸۳
انتظار پشت ديوار دلتنگی(ساقی)
لحظه های ناب
پرشين وبلاگ
ليست وبلاگ ها
قالب هاي وبلاگ
اخبار ايران
اخبار ict
تفريحات اينترنتي
تالارهاي گفتگو
rss 2.0
<
اولین روز دبستان بازگرد
کودکی ها شاد وخندان بازگرد
بازگرد ای خاطرات کودکی
برسوار اسب های چوبکی
خاطرات کودکی زیباترند
یادگاران کهن ماناترند
درسهای سال اول ساده بود
آب را بابا به سارا داده بود
درس پند اموز روباه وخروس
روبه مکارو دزد وچاپلوس
روز مهمانی کوکب خانم است
سفره پر از بوی نان گندم است
کاکلی گنجشککی باهوش بود
فیل نادانی برایش موش بود
باوجود سوزو سرمای شدید
ریز علی پیراهن از تن می درید
تا درون نیمکت جا می شدیم
ما پر از تصمیم کبری می شدیم
پاک کن هایی ز پاکی داشتیم
یک تراش سرخ لاکی داشتیم
کیفمان چفتی به رنگ زرد داشت
دوشمان از حلقه هایش درد داشت
گرمی دستانمان از آه بود
برگ دفتر ها به رنگ کاه بود
همکلاسی های درد ورنج وکار
بچه های جامه های وصله دار
بچه های دکه سیگار سرد
کودکان کوچک اما مرد مرد
کاش هرگز زنگ تفریحی نبود
جمع بودن بود وتفریقی نبود
کاش میشد باز کوچک می شدیم
لااقل یک روز کودک می شدیم
یاد ان آموزگار ساده پوش
یاد آن گچها که بودش روی دوش
ای معلم نام وهم یادت بخیر
یاد درس آب وبابایت بخیر
ای دبستانی ترین احساس من
بازگرد این مشقها را خط بزن
سلام به همه دوستان صمیمی . بازگشتی دوباره در آستانه بهاری دوباره !! باز اومدم چون دلتنگ
همه شما بودم !!دلتنگ نوشتن در وبلاگ و دلتنگ خواندن پیغامهای شیرین
دوست داشتنی تون !
شعر قشنگ بالا را هم به همه شما تقدیم میکنم که دلتنگ کودکی هاتون هستید !!
... پیام های دیگران () link شنبه ۱٥ اسفند ،۱۳۸۸ - خلوت گزیده
معلم پای تخته داد میزد
صورتش از خشم گلگون بود
و دستانش به زیر پوششی از گرد پنهان بود !
وان یکی در گوشه ای دیگر جوانان را ورق میزد
برای آنکه بی خود های و هو میکرد و با آن شوربی پایان
تساوی های جبری را نشان میداد
خطی خوانا به روی تخته ای کز ظلمتی تاریک غمگین بود
تساوی را چنین بنوشت :یک با یک برابر هست !!!
از میان جمع شاگردان یکی برخاست
همیشه یک نفر باید بپاخیزد!!
به آرامی سخن سر داد :
تساوی اشتباهی فاحش و محض است!!
معلم مات بر جا ماند.
واو پرسید : اگر یک فرد انسان واحد یک بود
آیا باز یک با یک برابر بود!
سکوت مدهشی بود و سوالی سخت
معلم خشمگین فریاد زد:آری برابر بود
و او با پوزخندی گفت:
اگر یک فرد انسان واحد یک بود
آنکه زور و زر به دامن داشت بالا بود و
آنکه قلب پاک و دستی فاقد زر داشت پایین بود ؟
اگر یک فرد انسان واحد یک بود
آنکه صورت نقره گون چون قرص مه می داشت بالا بود و
آن سیه چرده که مینالید پایین بود ؟
اگر یک فرد انسان واحد یک بود
این تساوی زیر و رو می شد.
حال میپرسم یک اگر با یک برابر بود
نان و مال مفت خواران از کجا آماده میگردید؟
یا چه کس دیوار چین ها را بنا میکرد ؟
یک اگر با یک برابر بود
پس که پشتش زیر بار فقر خم می شد ؟
یا که زیر ضربت شلاق له میگشت ؟
یک اگر با یک برابر بود
پس چه کس آزادگان را در قفس میکرد ؟
معلم ناله آسا گفت :
بچه ها در جزوه های خویش بنویسید :
یک با یک برابر نیست !!!
**********
سلام دوستان . سال جدیدتون رو هر چند دیر ولی از صمیم قبل تبریک میگم.
سال قشنگی باشه براتون . من اومدم بعد از بیست و پنج ماه !!
برگشتم و نمیدونم چند نفر هستند که هنوز منو میشناسن ؟؟
این دوست قدیمی رو با خلوتکده ساده و قدیمیش .
چشم براه قدیمیا و منتظر دوستای جدید هستم...
... پیام های دیگران () link جمعه ٢۳ فروردین ،۱۳۸٧ - خلوت گزیده
..... به دريا ها و ساحلها !!
***************
دريا وجودش را به ساحل هديه مي كرد !
از مرز تنهايي خود با عشق آمد
ساحل تكبر كرد و دريا را عقب زد !
ساحل تكبر كرد و دريا را عقب زد
يكبار ديگر در وفاداري محك زد !
دريا خروشيد و براي عذرخواهي
پاشيد بر گيسوي ساحل گوش ماهي !
ساحل به دريا گفت با شور غريبي :
تا كي مرا باگوش ماهي مي فريبي؟
تا كي برايم ارمغانت تكه سنگ است؟
اين هديه ها مال خودت اسباب ننگ است !
زخم دل دريا دوباره باز ميشد
غم در صدايش دم به دم آواز ميشد
دريا براي ساحلش آواز ميخواند
شعري به لحن بندري با ساز ميخواند :
وقتي كه تنهايي تو را بيتاب ميكرد !
چشم تو را لالايي من خواب ميكرد !
وقتي تنت ميسوخت در تب شوره ميكرد !
پاي تو را دست چه كس پاشوره ميكرد !؟
هرگز به من از عشق خود چيزي نگفتي !
تا كي مرا پس ميزني تا پس نيفتي ؟
تا كي بجاي بوسه سهم من حباب است ؟
تا كي سوال با تو بودن بي جواب است ؟
وقتي تو را با ما سر ناسازگاريست !
اين رفتن و برگشتن بيهوده كافيست ؟
دستان تو از عشق من تر شد ببخشيد !
تكرار عشق من مكرر شد ببخشيد !
دريا براي ساحلش آواز ميخواند شعري به لحن بندري با ساز ميخواند !
**********************
شاعر : محمدرضا كيارستمي
دوستان اينم يه شعر جديد از يكي ديگه از شاعراي جوون و گمنام ايرانه ! دوست خوبم محمد رضا كيارستمي !
كه انشالله آثار ديگه اي از اون رو هم در آينده اي نزديك به شما عرضه ميكنم !! !! اين شعر رو تقديم ميكنم به همه دوستان خوب وبلاگي و علي الخصوص دوستاني كه از تخلص و اسم دريا و ساحل براي وبلاگ و نوشته هاشون استفاده ميكنند !!!
...تقديم به همه اونايی که با محبت و معرفتشون منتظر خلوتی بودن !! کسی بود ؟؟ تقديم ...
**********
صبر کن عشق زمينگير شود ، بعد برو
يا دل از ديدن تو سير شود ، بعد برو !!
ای پرنده به کجا ؟ قدر دگر صبر بکن !
آسمان پای پرت پير شود ، بعد برو !!
يک نفر حسرت لبخند تو را می بارد
خنده کن ، عشق نمک گير شود بعد برو !!
تو اگر گريه کنی بغض خدا ميشکند
باش تا گريه به زنجير شود ، بعدبرو !!
خواب ديدی شبی از راه سوارت آمد
باش تا خواب تو تعبير شود ، بعد برو !!
***************
...... بغض خدا ميشکند !!!
... پیام های دیگران () link سهشنبه ٢٦ مهر ،۱۳۸٤ - خلوت گزیده
تو ميشوي يونس !!
دعا که ميکني مستجاب نميشود،
نفرينت هم نميگيرد.
با خدا قهر ميکني،
سرت را پايين مياندازي،
پشتت را به زندگي ميکني
و ميروي، ميروي جايي که او نباشد.
فکر ميکني نگاهت نميکند،
فکر ميکني رهايت کرده !
و اينجاست که زندگي ماهي بزرگي ميشود و تو را میبلعد و تو ميشوي يونس، يونس درشکم ماهي!!
يونس بريده از همه چيز،
يونس مانده از همه جا،
يونس اعماق بي کسي.
حال ميتواني تا هميشه ته تنهايي اين اقيانوس بر ديواره هاي تاريک جايي که گير کرده ای بکوبي و لعنت کني هم اين ماهي بزرگ را و هم اين اقيانوس سياه را !!!
يا شايد اين تنهايي بزرگ، اين بي کسي، اين گم شدن، اين دربه دري، به يادت بياورد،
که نه تنها يی و نه بي کس.
شايد به ياد بياوري که او هست،حتي ته اين دريا و توي شکم تاريک اين ماهي.
آن وقت شايد دوباره صدايش کني، ماهي بالا ميآيد،
بالايت ميآورد،
دوباره ساحل و دوباره آفتاب.
اي يونس عزيز خدا منتظر است
از همانجا که هستي صدايش کن
که خدا گفت :
يونس خشمناک برفت، پنداشت هرگز بر او تنگ نميگيريم و در تاريکي گفت هيچ خدايي جز تو نيست،
تو منزهي و من از ستمکارانم. دعايش را مستجاب کرديم و او را از اندوه رهانيديم و مومنان را اينچنين ميرهانيم.
**********
سلام به همه دوستانی که تو اين مدت منو تنها نذاشتن و سراغم رو زياد گرفتند!! ممنون !! راستش متن فوق اولين متنی هست که من در بدو تاسيس وبلاگم اونو توی خلوت آشنا اوردمش !! ولی چون اون موقع خيلی از شما دوستای خوبم خلوتی رو نميشناختيد !! موفق به خوندنش نشديد !! و چون احساس کردم به يه بار خوندنش ميارزه ! تصميم گرفتم بقول ناشرين تجديد چاپش کنم !! البته متن جديد داشتم ، فکرنکنين از بی متنی اينکارو کردما !!
... پیام های دیگران () link یکشنبه ٦ شهریور ،۱۳۸٤ - خلوت گزیده
استاد مي گويد
*دو خدا وجود دارد :
*خدايي كه استادان دانشگاه به ما آموخته اند و خداوندي كه به ما مي آموزد!!
*خداي اين افراد هميشه حرف ميزند و خداوندي كه با ما كلام مي گويد !!
*خدايي كه آموخته ايم از او بترسيم و خداوندي كه از مهر با ما سخن مي گويد !!
***********
*دو خدا وجود دارد
:
*خدايي كه بالاست و خداوندي كه در زندگي روزانه ما شركت مي جويد !!
*خدايي كه بار بر دو شمان مي گذارد و خداوندي كه ديون ما را مي بخشد .
*خدايي كه ما را با آتش جهنم تهديد مي كند و خداوندي كه بهترين راه را به ما نشان مي دهد.
*دو خدا وجود دارد :
*خدايي كه ما را زير بار گناهان مان خرد مي كند و خداوندي كه با عشق خود ما را
آزاد مي سازد !!
***********
**دو خدا وجود دارد
: .............!!! ... پیام های دیگران () link یکشنبه ٢٦ تیر ،۱۳۸٤ - خلوت گزیده
می نويسم اينبار در اعتراض به آنچه بر "کمند شاخه نبات" گذشت...!! تقديم به او که خواهرم ، عزيزم ، ياورم و يشکسوتم بود و هست !!
***********
پشت اين ديوارهای سرد و سخت
لای اين ويرانه های گنگ و کور
در دل شهر پر آشوب دروغ
من گدايی ميکنم يک کاسه نور !!
زاده دريايم و همزاد آب
آشنای نغمه و رود و هزار !
مردم اينجا ولی نشنيده اند
قصه پر غصه عشق و انار !!
روزی از آنروزهای سبز دشت
من ز شهر ياس و شب بو آمدم
گفته بودند نور قسمت ميکنند
من برای نور اين سو آمدم !!
آمدم ، اما چه ديدم جز فريب
چشم هايی که دروغ و مبهمند
دست هايی که کثيفند و سياه
چهره هايی که هميشه درهمند!!
با دلی از جنس سرخ رازقی
همدمم ای وای همرنگ رياست
آرزو دارم شود همرنگ صبح
صبحگاهانی که بی رنگ و رياست!!
در پس پرچين دلهای شما
آدمکهای خيالی ديده ام !!
آنکه ميگفت نور را فهميده است
عابر شهر سياهی ديده ام !!
کوله بار بی کسی بر دوش من
راهگرد کوچه تنگ شبم
آسمان قهر است اينجا با همه
نيست باران تا کند يک شب ترم!!
جز سرابی از بهاری کاغذی
اين طرف فصلی نمانده ای عزيز!
گامها بی مقصد و ره بی سوار !
تيغها بهر بريدن تيز تيز !!
يک شبی من ميروم بی ردپا
با دو بال سبز رويای دلم
می شوم گم در ميان جنگلی
باز من دلتنگ بوی ساحلم !!
*********
" شعر فوق متعلق به يکی ديگر از دوستان بسيار خوبم ، "خانم ليلا محمودی" می باشد ! اونم از شاعرای بی نام و نشان ايرانه !! اما هدف من از انتخاب اين شعر تو اين مقطع زمانی اعتراضی بود به اونايی که ناجوانمردانه کمندی شاخه نبات رو به صرف دوست داشتن همه آدما و عشق ورزيدن به نوع بشر آماج تهمت و افترا قرار دادند ! اونايی که نه دوستی و عشق رو ميفهمن ونه اين کمند ناز رو ميشناسن !!کسی که از اولين لحظات حضور من در پرشين بلاگ بعنوان يک خواهر بزرگتر و دوست عزيز ، بدون اينکه منو بشناسه هميشه يار و ياورم بود !! "
" پس تقديم با عشق و دوستی "
به کمند ناز
... پیام های دیگران () link یکشنبه ٥ تیر ،۱۳۸٤ - خلوت گزیده
حالمان بد نيست ! غم کم مي خوريم
کم که نه، هرروز کم کم مي خوريم!!
باغ وقتی ياد بلبل ميکند ! اشک در چشمان گل ، گل ميکند ...
**********
...چشم های حيرانم به هر سو که می نگرد ، بار ديگر جمع سيه پوشی را می بيند
که مرا با خود به وادی خاطرات رهنمون می سازد ! خاطراتی نه شيرين ، بلکه تلخ !
به تلخی اشک چشم کودکان يتيم ، نه ! تلختر همچون نگاههای مبهم و هنوز
ناباورانه يک همسر ! و شايد به تلخی خميدگی پشت يک برادر يا خواهر !
و تلخ تلخ همچون مزه نداشتن پدر !!!
**********
پدر يادت می آيد !؟ يکسال پيش ! آری درست يکسال پيش ، من باور کردم که تو
رفتی ! اما تو باور نکردی که ما پژمرديم ، شکستيم و تنها شديم!
حال ببين و باور کن !!
يکسال پيش سيه پوشان اين جمع مرا به ياد دارند که چه بيتابانه و کودکانه در هفت
روزگی يتيميم برايشان ميخواندم و ضجه ميزدم و زخمهای دلم را همچون نيشتری بر
قلبشان فرو ميبردم، اما ميدانم که اينان به من حق ميدادند و مرا می بخشيدند !!
حق می دادند چون ميدانستند که بی بابايی چه دردناک است و اگر همه نمی
دانستند ، لااقل بی باباهای آن جمع می دانستند!
می دانستند چون آنها هم در فراق بابا شکستند و پژمردند !!
*********
اما امروز صبورتر شدم و ضجه نمی زنم ! بی صدا ميگريم تا نکند سوز گريه ام
دل مادر را بسوزاند !!
صبورتر شدم و ناله نميکنم تا نکند ناله هايم کودکان شيرين بابا را ، باز به ياد بابا
بيندازد !!
صبورتر شدم و ناله نميکنم !!!
صبورتر شدم و غصه هايم را در دلم ميريزم تا نکند غصه هايم دل خواهر را فرو بريزد !!
صبورتر شدم و هيچ نميگويم ، تا نکند گفته هايم را عمويم بشنود و در خلوتش باز
غريبانه بگريد و ياد تنهايی خودش بيفتد !
**********
صبورترشدم اما فراموشت نکردم !!
اما به من حق بده ، حق بده ! تا لااقل برای يکبار هم شده بغض فروخورده يکساله ام
را بشکنم تا عقده های دلم را باز کنم و بگويم چه کشيدم و چه ميکشم !
**********
پدر ! کاش ميشد به تنهايی گلهای سرخ باغچه زندگيت فکر ميکردی ! يا برای زرد
شدن آنها که مانند زردی گونه های من است، اشک می ريختی!
کاش ای پدر ! يکدم برای سکوت تنهايی من در شبهای دراز غم، تنها يک نسيمی
ميشدی بر بامهای انتظار !
و کاش ميشد با دستانی پر از گلهای ياس به ديدارم می آمدی و من دستان خسته از
راه رسيده تو را بوسه گرمی می دادم !
ای کاش !...ای کاش !
**********
تا سحر ای شمع بر بالين من امشب از بهر خدا بيدار باش !
سايه غم ناگهان بر دل نشست رحم کن امشب مرا غمخوار باش!
کام اميدم به خون آغشته شد تيرهای غم چنان بر دل نشست!
کاندر اين دريای مست زندگی کشتی اميد من بر گل نشست!
آه ! ای ياران به فريادم رسيد ورنه مرگ امشب به فريادم رسد!
گريه و فرياد بس کن شمع من بر دل ريشم نمک ديگر مپاش !
قصه بيتابی دل پيش من بيش از اين ديگر مگو خاموش باش!
جز توام ای مونس شبهای تار در جهان ديگر مرا ياری نماند !
ز آنهمه ياران بجز ديدار مرگ با کسی اميد ديداری نماند !
**********
ششم خرداد هفتادو هشت ! روزی که زندگی با نشان دادن آن روی خود ،
تلخترين حادثه زندگيم را رقم زد!!
متن فوق ،در اولين سالگشت پرواز آرام پدر توسط من نوشته و بر سر مزارش خوانده
شد !!
روحش آرام و مطمئن باد!!!
**********
امسال هم ششم خرداد خودشو بهم نشون داد!! تو روز سالگرد بابام ! عمه نازنينم
تويه تصادف کشته شد !! پدربزرگمم رفت پيش خدا !!! دو عزيز اينبار تو يه روز ... اينبار
ششم خرداد ۸۴.... !!!! واسم دعا کنين!!
روحشون آرام و مطمئن باد !!!
... پیام های دیگران () link یکشنبه ۱ خرداد ،۱۳۸٤ - خلوت گزیده
و بعد از رفتنت...!!
*********
شبی از پشت يک تنهايی نمناک و بارانی ! تورا با لهجه گلهای نيلوفر صدا کردم!!
تمام شب برای با طراوت ماندن باغ قشنگ آرزوهايت دعا کردم!
پس از يک جستجوی نقره ای در کوچه های آبی احساس!! تو را از بين گلهايی که در
تنهاييم روييد با حسرت جدا کردم!!
و تو در پاسخ آبی ترين موج تمنای دلم گفتی:
د لم حيران وسرگردان چشمانی است رويايی!!
و من تنها برای ديدن زيبايی آن چشم! تو را در دشتی از تنهايی و حسرت رها
کردم!... همين بود آخرين حرفت!!!
*********
...و من بعد از عبور تلخ و غمگينت! حريم چشمهايم را به روی اشکی از جنس غروب
ساکت و نارنجی خورشيد وا کردم!
نمی دانم چرا رفتی!!؟ نمی دانم چرا؟ شايد خطا کردم!
و تو بی آنکه فکر غربت چشمان من باشی! نميدانم کجا ؟ تاکی؟ برای چی؟
ولی رفتی و بعد از رفتنت باران چه معصومانه می باريد!!
.. و بعد از رفتنت يک قلب دريايی ترک برداشت!
.. وبعد از رفتنت رسم نوازش در غمی خاکستری گم شد! و گنجشکی که هر روز از
کنار پنجره با مهربانی دانه بر می داشت ! تمام بالهايش غرق در اندوه غربت شد!!
..و بعد از رفتن تو آسمان چشمهايم خيس باران بود.
..و بعد از رفتنت باران چه معصومانه می باريد!!
.. وبعد از رفتنت انگار کسی حس کرد که من بی تو تمام هستی ام از دست خواهد رفت!!
کسی حس کرد من بی تو هزاران بار در لحظه خواهم مرد!!
.. و بعد از رفتنت دريا چه بغضی کرد!! کسی فهميد تو نام مرا از ياد خواهی برد.
و من با آنکه ميدانم تو هرگز ياد من را با عبور خود نخواهی برد!!
هنوز آشفته چشمان زيبای توام برگرد!!
ببين که سرنوشت انتظار من چه خواهد شد!
...و بعد از اينهمه طوفان وهم و پرسش و ترديد
کسی از پشت قاب پنجره آرام و زيبا گفت:
تو هم در پاسخ اين بی وفايی ها بگو در راه عشق و انتخاب آن خطا کردم!
و من در حالتی ما بين رشک و حسرت و ترديد! کنار انتظاری که بدون پاسخش سرد
است!!
و من در اوج پاييزی ترين ويرانی يک دل!
ميان غصه ای از جنس کوچک يک ابر نمی دانم چرا !!؟
شايد به رسم و عادت پروانگی مان باز....
برای شادی و خوشبختی باغ قشنگ آرزوهايت دعا کردم!!
... پیام های دیگران () link دوشنبه ۱٢ اردیبهشت ،۱۳۸٤ - خلوت گزیده